Αυτή θα είναι σήμερα μια φράση που σκέφτομαι να μη την νοηματοδοτήσω – να μην παρουσιάσω τα σημαινόμενά της. Ο καθένας μπορεί να εισφέρει με τη δική του ερμηνεία. Θα δώσω μόνο κάποια θεματικά πεδία: κτίρια και βιοκλιματικές προσόψεις, συσκευασίες και marketing, ντύσιμο και ψυχή, συμπεριφορά/τρόποι και ψυχή.
Δεν αντέχω όμως. Πάω παρακάτω.
Το περιτύλιγμα μπορεί να προστατεύει, να αποκαλύπτει, να κρύβει ή να υπόσχεται. Μπορεί να είναι μια επιφάνεια, αλλά δεν είναι πάντα επιφανειακό. Μπορεί να αποτελεί την πρώτη ανάγνωση κάποιου πράγματος, αλλά όχι απαραίτητα την τελική του αλήθεια.
Ίσως η γοητεία του περιτυλίγματος να βρίσκεται ακριβώς εκεί: στον τρόπο που μας προσκαλεί να κοιτάξουμε — και έπειτα να αποφασίσουμε αν θα μείνουμε στην εικόνα ή αν θα αναζητήσουμε αυτό που υπάρχει πίσω από αυτήν.